dinsdag 30 augustus 2011

6 mei 2007 West Bromwich Albion - Barnsley 7-0




Zondagochtend moesten we vroeg uit de veren, omdat deze wedstrijd al om 1 uur zou beginnen. Na een korte treinrit en een korte wandeling waren we weer lekker op tijd bij het stadion, waar het al redelijk druk was. Barnsley had zich al veilig gespeeld, maar toch hadden ze een aardige aanhang meegenomen naar The Hawtorns. De supporters van The Tykes lieten ook vocaal merken dat ze al veilig waren.
In het stadion was het ook al redelijk druk en wij zochten onze plekken ook op op de tribunes. De wedstrijd zouden we volgen vanaf Halfords Lane Stand. We zaten ongeveer op de middenlijn, alleen was de beenruimte een verschrikking.

De sfeer in het uitvak zat er goed in. Nagenoeg de hele wedstrijd hebben ze laten merken dat ze volgend seizoen weer in de Championship spelen. Na deze wedstrijd en de wedstrijd die ik ze eerder dat seizoen heb zien spelen(uit tegen QPR) verbaasde mij dat zeer. Maar ja de wonderen zijn de wereld nog niet uit.
Barnsley was al uitgespeeld, maar voor West Brom stond er nog heel wat op het spel op deze laatste speeldag. De Baggies hadden het deze middag volledig in eigen hand om de play-offs veilig te stellen. Er moest gewoon gewonnen worden.

De voetballers van West Brom hadden de boodschap begrepen. Onder aanvoering van Koren en Phillips werd Barnsley naar de slachtbank geleid en bij rust stond het 4-0 voor de Baggies. De supporters van The Tykes vonden het allemaal wel best, want they are staying up!
De 2e helft ging West Brom vrolijk verder met haar galavoorstelling en na het laatste fluitsignaal bleef de teller op 7 staan. We kregen een heerlijke pot voetbal voorgeschoteld van de Baggies. Al werd ze geen strobreed in de weg gelegd door de voetballers van Barnsley, want die waren echt bedroevend slecht vandaag. Alleen de keeper van Barnsley was bij de les deze middag, want anders waren het zeker dubbele cijfers geworden!

Na de wedstrijd nog een kleine pitch invasion, want de Baggies hadden de play-offs gehaald en als kers op de slagroom is dat ook nog eens tegen aartsrivaal Wolverhampton Wanderers.

Na de wedstrijd weer naar Birmingham gegaan en daar in een pub nog genoten van deze heerlijke voetbalshow van West Brom. Het was weer een geslaagd weekend!

Statistieken:
Datum: 6 mei 2007
Wedstrijd: West Bromwich Albion – Barnsley 7-0
Doelpunten: 21. 1-0 Phillips, 25. 2-0 Ellington(pen), 36. 3-0 Ellington, 40. 4-0 Koren, 54. 5-0 Phillips, 72. 6-0 Phillips, 75. 7-0 Gera
Competitie: Championship, Engeland
Stadion: The Hawtorns, West Bromwich(Engeland)
Toeschouwers:  23,568
Entree: £ 0

5 mei 2007 Shrewsbury Town - Grimsby Town 2-2




Het was de bedoeling dat ik met mijn vriendin een weekendje Londen zou doen en daar lekker te shoppen en 2 voetbalwedstrijden te bezoeken. Ik heb het geluk dat mijn vriendin voetbal erg leuk vindt en ze goed kan leven met mijn hobby groundhopping. Echter gooide Sky roet in het eten, want Charlton – Tottenham werd naar de maandag verplaatst. Voor de zaterdag waren er voor de rest geen leuke opties. Nu was het zoeken naar een alternatief. Shrewsbury zou haar laatste officiële wedstrijd op Gay Meadow spelen, dus het werd een weekend Birmingham. Zondag zouden we dan naar West Brom tegen Barnsley gaan.
Op vrijdagochtend werden we opgehaald door mijn broertje die ons naar Schiphol bracht. De reis er naartoe, het inchecken op Schiphol en de vlucht naar Birmingham verliepen zeer voortvarend en we hadden ook geen vertraging. Aangekomen op Birmingham Airport was het een paar minuten wachten op onze tassen en pakte we de monorail die ons naar station Birmingham International Aiport zou brengen. Aldaar kaartjes gekocht en we konden zo in de trein springen die ons naar Birmingham New Street zou brengen.

Op het station New Street een taxi gepakt naar ons hotel. Die bleek op 5 minuten loopafstand van het station te zitten, maar je moet ook maar net weten waar die zit. Omdat we erg vroeg bij het hotel waren hebben we onze tassen in het bagagehok gezet en zijn we het centrum ingegaan. Daar wat rondgelopen en toen besloten we om de trein te pakken naar Stratford-upon-Avon. Dit stadje, dat haar bekendheid geniet vanwege Shakespeare, ligt op 45 minuten met de trein van Birmingham. Dit stadje is een beetje vergelijkbaar met Volendam. Wordt ook zo commercieel uitgebuit, alleen hebben ze in Stratford geen leuke dijk met gezellige kroegen. Na hier wat rond gelopen te hebben gingen we weer terug richting ons hotel in Birmingham, want de volgende dag wilde we op tijd in Shrewsbury zijn
Op zaterdag waren we er op tijd uit en maakten we ons klaar om op deze stralende dag naar Shrewsbury af te reizen. Op Birmingham New Street pakten we de sneltrein van half elf naar Shrewsbury. Deze treinreis zou nog geen uurtje moeten duren, maar op het eerste station, Wolverhampton, bleven we staan. Na een kwartier kregen we te horen dat één van de deuren defect was en een kleine 5 minuten later werd er omgeroepen dat de reizigers naar Shrewsbury zich beter naar een ander perron konden haasten waar de stoptrein naar Shrewsbury binnen zou komen. Zoals velen in de trein deden wij dit ook en met een kleine 3 kwartier vertraging kwamen we aan op het station van Shrewsbury.
En wat is dit een prachtig stadje zeg, persoonlijk vind ik dit een mooier en leuker stadje dan Stratford-upon-Avon. Na onze hongerige maagjes gestild te hebben in één van de restaurantjes liepen we verder richting het stadion. Na een wandeling van een klein kwartiertje zagen we Gay Meadow liggen.

Ondanks het vroege tijdstip, we waren rond 1 uur bij het stadion, was het er al erg druk. Na een programmaboek en een speldje te hebben gekocht gingen we het stadion in om te genieten van het zonnetje en het stadion. Wij zouden deze wedstrijd volgen vanaf The Stations End. Dit is de staantribune aan de noordkant en normaal is dit het uitvak voor de gasten, maar op verzoek van Shrewsbury nam Grimsby Town alleen de kaarten af voor de zittribune.
Dat wij de tribune opkwamen was het al vrij druk in het stadion en ver voor de wedstrijd was het stadion al nagenoeg vol. Dit was dus om een groot aantal oud-spelers(vanaf 1946) te eren die om klokslag 2 uur een ereronde op het veld liepen. Ook het vak met de Grimsby supporters was zeer goed gevuld, ondanks dat ze al uitgespeeld waren.

Na nog wat officiële plechtigheden kon om 3 uur dan de wedstrijd beginnen. Shrewsbury was nog niet geheel zeker van de play-offs en ging voor de overwinning, maar dat gold ook voor Grimsby, ondanks dat ze buiten de winstpremie niks meer te winnen of te verliezen hadden.
Shrewsbury speelde vrij nerveus en onrustig in de eerste helft, maar kreeg in de openingsfase de beste kansen. Door het nerveuze spel van Shrewsbury kreeg Grimsby ook een paar goede kansen en in de 29ste minuut was het raak, 0-1 voor Grimsby door Taylor. Stadion meteen stil en met deze stand gingen de heren de rust in.

In de 2de helft ging Shrewsbury op jacht naar de gelijkmaker, maar Grimsby had op dat weinig te vrezen, want Shrewsbury creëerde amper een gevaarlijke kans. Na ruim een uur spelen viel een speler van Shrewsbury in het strafschopgebied van Grimsby en de scheidsrechter gaf een strafschop. Dit was echt een cadeautje en Davies maakte dankbaar gebruik van dit presentje hij schoot de strafschop feilloos binnen, 1-1.

Het publiek in het stadion ging er weer goed voor zitten en Shrewsbury ging op jacht naar meer. Zo brak er een mooie fase aan, want Grimsby ging ook voor de winst. Een kwartier voor tijd kwam wist de thuisploeg het net te vinden na een kopbal van Langmead, 2-1. Het stadion uitzinnig, want de play-offs waren veilig gesteld.

Vlak voor de 2-1 kreeg John McDermott van Grimsby Town nog een publiekswissel en een staande ovatie op Gay Meadow. Dit was de laatste wedstrijd van zijn voetbalcarrière en gedurende zijn gehele voetballoopbaan heeft hij voor The Mariners gespeeld. In totaal heeft hij 754 wedstrijden voor Grimsby gespeeld, waarvan 647 League games. Hiermee heeft hij het clubrecord van meest gespeelde wedstrijden in handen en is hij één van de 17 voetballers die meer dan 600 League games voor één club heeft gespeeld.

Na de 2-1 gaf Grimsby zich echter niet gewonnen en werd het voor de Shrewsbury supporters nog een benauwd laatste kwartiertje voor de thuissupporters op Gay Meadow. Grimsby zette Shrewsbury onder druk en de minuten tikte langzaam weg. In blessuretijd kreeg Shrewsbury een prachtige mogelijkheid om de wedstrijd in het slot te gooien, maar door een knappe redding van de keeper van Grimsby bleven de Mariners in de race. In de 4e minuut van de blessuretijd kreeg Grimsby een corner en deze bal werd weer tot een corner verwerkt. Uit deze corner wist Grimsby de gelijkmaker te scoren en stond de 2-2 op het scorebord. Vervolgens werd de wedstrijd meteen afgefloten en was het voor het thuispubliek wachten op de uitslagen van de andere wedstrijden. Al snel kwam het verlossende woord uit de speakers dat Shrewsbury zich geplaatst had voor de play-offs. Na dit nieuws zijn wij weer rustig aan naar het station gelopen en hebben de trein richting Birmingham gepakt.

Statistieken:
Datum: 5 mei 2007
Wedstrijd: Shrewsbury Town – Grimsby Town 2-2
Doelpunten: 29. Taylor 0-1, 63. Davies 1-1(pen), 74. Langmead 2-1, 90. Fenton 2-2
Competitie: League Two, Engeland
Stadion: Gay Meadow, Shrewsbury(Engeland)
Toeschouwers:  7,782
Entree: £ 13


zaterdag 27 augustus 2011

25.11.2011 Wrexham FC - Chester City 2-2




Vandaag moesten we vroeg op, want de derby tussen Wrexham en Chester stond al om 12:00 op het programma. Snel even opfrissen, tasje inpakken en vervolgens was het genieten van een heerlijk engels ontbijt!

Tijdens het onbijt raakte ik in gesprek met een oudere man die een tafel naast ons zat. Hij vroeg wat de plannen die dag waren en ik vertelde hem dat we naar de voetbal zouden gaan. Hij werd meteen enthousiast en vertelde me dat ik absoluut Wrexham moest supporten. Hij komt oorspronkelijk uit Wrexham en ze konden de support erg goed gebruiken. Ook het hotelpersoneel kwam dit ter ore en werden ook meteen enthousiast. De taxichauffeuse die ons later naar het stadion zou brengen had precies hetzelfde. Iedereen leeft toch mee met de trots van North Wales en ik kreeg al een positief gevoel over deze club.


Ruim anderhalf uur voor de wedstrijd waren we bij het stadion. De kaarten lagen netjes klaar en nu was het wachten tot het stadion open zou gaan. Ik was wat foto’s aan het maken en opeens hoorde mijn vriendin mensen Nederlands praten en dit bleken 4 Nederlanders en een Belg te zijn.
Ze vertelden ons dat ze de ‘92’ willen voltooien, maar voor hun hoeft het niet noodzakelijk met een wedstrijd. Als ze een rondje om de ground hebben gemaakt en een shawl hebben dan wordt deze afgevinkt en zo hebben ze afgelopen maart 24 grounds bezocht. Lijkt me ook prachtig om het ooit te voltooien, maar ik zou het dan wel met een bezochte wedstrijd willen en niet op deze manier. Ach…. Ieder zijn eigen ding.





Na een bezoek aan de fanshop ging het stadion open en had ik geluk dat The Kop nog fier overeind staat. In tegenstelling tot eerdere berichten dat deze tribune na het einde van vorig seizoen tegen de vlakte zou gaan. Ik hoop dat deze stand het nog een aantal jaar zal gaan volhouden, want wat is het een prachttribune! Zelf zaten we op de Yale Stand. Onderwijl stroomde het publiek ook het stadion binnen en uiteindelijk kwamen er 7.687 toeschouwers op deze wedstrijd af, waaronder ruim 2.000 meegereisde Chester City fans. Leuk aantal voor een derby in League Two.
Voor aanvang van deze wedstrijd stond Wrexham op de laatste plaats en Chester op een plek die aan het eind van het seizoen recht zou geven op de play-offs. Het was de eerste wedstrijd voor de nieuwe manager van Wrexham, Brian Little.

Om 12 uur was het dan zover en ging de wedstrijd beginnen. Al snel werd duidelijk dat Chester de betere voetballende ploeg was en Wrexham het moest hebben van passie, werk en vechtlust. Voetballend zat het bij Chester erg goed in elkaar en na 27 minuten kwam Chester op voorsprong, dankzij een prachtig afstandschot van Kevin Roberts. Van een meter of 25 schuin van de goal schoot hij op doel en keeper Williams zag dat hij kansloos was en was de 0-1 een feit.

Chester bleef goed doorvoetballen en creëerde een paar goede kansen, maar door het slordig omgaan met deze kansen wisten ze niet te scoren. Wrexham gaf zich echter niet gewonnen en bleef vechten voor wat het waard was. Dit resulteerde in de 37e minuut in de gelijkmaker van Michael Proctor! Alles wat de Red Dragons een warm hart toe draagt ging compleet uit zijn dak! Ik betrapte me er zelf op dat ik ook van mijn stoel opsprong bij dit doelpunt! Iedereen werd compleet uitzinnig, prachtig gezicht!

Helaas was de feestvreugde ruim 10 minuten later gestild, want Chester wist in de 5de minuut van blessuretijd met een 1-2 voorsprong de kleedkamers in te gaan. Erg jammer, maar eerlijkheidshalve moet ik toch toegeven dat Chester een leuk voetballende ploeg is waar het een stuk beter in elkaar steekt dan bij Wrexham
Na de thee begonnen de spelers van Wrexham met nog meer vechtlust aan de 2de helft en Chester was hierdoor een beetje overdondert en kwam niet echt meer aan voetballen toe.  Met veel passie en inzet ging Wrexham op zoek naar de gelijkmaker. Ver in de 2de helft kwam deze gelijkmaker er ook, na een prachtige volley van Michael Proctor! Iedereen ging compleet door het dolle en wederom stond ik mee te feesten met de Wrexham fans.
Met nog een kwartier te gaan ging iedereen er nog eens goed voor zitten. Beide teams kregen nog wel enkele mogelijkheden, maar echt grote kansen waren er niet meer. Het bleef dan ook bij de 2-2, wat een terechte uitslag was van deze derbythriller!

 

Na de wedstrijd liepen we meteen naar het station, wat praktisch naast het stadion is, want we moesten onze vlucht in Liverpool halen. Maar deze was afgezet door de Engelse M.E. We moesten even wachten tot de Chester fans op het perron stonden en dan konden wij ook de trein nemen. Dit ging allemaal vrij ordelijk, al moest een groep Wrexham fans worden weggejaagd bij het station door de Riot Police.

Na het vertrek van de trein met de Chester fans kwam onze trein en deze keer hadden we wel de aansluiting gehaald op Chester station voor de trein naar Liverpool. De vlucht naar Amsterdam verliep ook voortvarend en uiteindelijk waren we rond half 12 thuis.

Na het bezoek aan Wrexham heb ik absoluut een zwak gekregen voor deze prachtige club!
Statistieken:
Datum: 25 november 2007
Wedstrijd: Wrexham – Chester City 2-2
Doelpunten: 27. 0-1 Roberts, 37. 1-1 Proctor, 45. 1-2 Linwood, 75. 2-2 Proctor
Competitie: League Two, Engeland
Stadion: Racecourse Ground, Wrexham(Wales)
Toeschouwers:  7.687
Entree: £ 0

24.11.2007 Everton - Sunderland 7-1




Na het doornemen van de fixtures in Engeland zag ik een leuk voetbalweekend in november. In het weekend van 24/25 november zag ik de wedstrijden Everton - Sunderland en Wrexham - Chester City op het programma staan. Mijn vriendin en ik besloten om op zaterdag te vliegen en zondagavond weer terug te keren. Vroegtijdig heb ik de vliegtickets en een hotel in Wrexham geboekt en de tickets voor de wedstrijden zouden in de weken ervoor wel komen.

Soms gaat de tijd wel wat sneller dan je denkt en de woensdag voor vertrek ging ik achter de kaarten aan. Bij Wrexham was het geen probleem, maar met Everton ging het allemaal een stuk lastiger. Gebeld naar de ticketlijn, maar na ruim 20 minuten in de wacht te hebben gestaan vond ik het wel welletjes. Via een bekende Everton supporter navraag gedaan of het een probleem was om op de dag van de wedstrijd kaarten te kopen en dit was volgens hem geen probleem.

Zaterdagochtend de 24ste was het dan zover, vroeg uit bed en op naar Schiphol. Na een kleine vertraging bij de gate vertrok ons vliegtuig naar Liverpool.
Een klein uurtje later landden we op John Lennon Airport en daar pakten we zo snel mogelijk de bus naar de stad om een ontbijt te nuttigen. Bij het station zit een Weatherspoons en daar kan dat prima! Na een heerlijk ontbijt pakten we een taxi naar het stadion, want we moesten nog kaarten hebben voor de wedstrijd.

De taxichauffeur was een fanatieke Liverpool supporter, bleek het totaal niet op te hebben met Everton en dacht dat ik een Ier was. Nadat ik hem liet blijken dat ik het totaal niet heb op Liverpool F.C. en het maar een overhypte voetbalclub vind was het gesprek snel afgelopen.


Nadat we de kaarten hadden gekocht, begon het goed te regenen en renden we een pub in tegenover de Main Stand. Tussen 2 kroegen in was er een deur open met een oudere man voor de deur. Dit bleek ook de ingang te zijn tot een pub, je moest alleen de trap op naar boven. Hier was het nog heerlijk rustig en konden we genieten van een drankje. We haalden de gemiddelde leeftijd flink naar beneden in deze tijd, maar het was er heerlijk ontspannen.



Een uur voor kick-off besloten we onze plaatsen in het stadion te gaan opzoeken. We hadden kaarten voor Upper Gladys. Uiteindelijk bleken we op de bovenste rij in de hoek te zitten. Dit waren wel de meest restricted views plaatsen in het stadion. We keken tegen een paal aan en tegen de constructie voor het dak. En dat voor 30 pond p.p
Langzaam aan liep het stadion goed vol en wij hoopte dat er nog wat plaatsen leeg zouden blijven, maar dit was valse hoop. Uiteindelijk kon de wedstrijd beginnen en dankzij Sunderland was dit al snel geen wedstrijd meer. Everton maakte er een prachtige show van voor eigen publiek. Waar Nederlandse clubs nog weleens achterover gaan leunen, bleef Everton maar gaan en gaf het een ware galavoorstelling weg. Nogmaals met dank aan het dramatisch slecht spelende Sunderland. Na 90 minuten stond de teller op 7-1!

Irritante was het beperkte zicht in het stadion en de mensen die maar voor je langs blijven lopen. Zo erg heb ik het nog nooit meegemaakt. Ze komen 5 minuten na kick-off binnen en 5 minuten voor rust moeten ze al richting de omloop om drinken en eten te halen. Tussendoor gebeurde dit ook nog een paar maal. Dat viel me allemaal toch wel erg tegen en had ik toch wel wat  spijt dat ik niet naar Tranmere tegen Swansea ben gegaan, maar Goodison Park is een geweldig stadion met een fantastisch publiek.

 
Iets voor het eindsignaal verlieten wij het stadion, omdat we nog naar Wrexham moesten. Helaas verliep deze reis niet vlotjes en na bijna 2 uur vertraging waren we eindelijk bij ons hotel in Wrexham. In ons hotel zat ook een Italiaans restaurant en door het heerlijke diner was de irritatie van de vertraging snel vergeten.
Statistieken:
Datum: 24 november 2007
Wedstrijd: Everton – Sunderland 7-1
Doelpunten: 11. 1-0 Yakubu, 16. 2-0 Cahill, 42. 3-0 Pienaar, 45. 3-1 Yorke, 61. 4-1 Cahill, 72. 5-1 Yakubu, 79. 6-1 Johnson, 84. 7-1 Osman
Competitie: Premier League, Engeland
Stadion: Goodison Park, Liverpool(Engeland)
Toeschouwers:  38,594
Entree: £ 30


dinsdag 16 augustus 2011

28.03.2005 Brentford - Peterborough United 0-0




Na een gezellig avondje in het nachtleven van Londen moesten we op paasmaandag weer op tijd het bedje uit om een voetbalwedstrijd te bezoeken. We hadden nog steeds geen idee welke wedstrijd we zouden gaan bezoeken. De keuze bestond uit Brentford of Barnet. Beide schijnen erg leuk te zijn om te bezoeken, maar onderwerg richting het metrostation viel de keuze op Brentford.

Het weer was prima en er scheen een heerlijk voorjaarszonnetje. Na een kort ritje met het Londense openbaar vervoer stonden we op het station van Brentford. Vanaf hier is het nog geen 5 minuten lopen naar Griffin Park, het stadion van Brentford. We waren ruim op tijd voor de wedstrijd, dus we konden in alle 4 de pubs rondom het stadion minimaal een pint drinken. Dit hebben we uiteraard gedaan en vanwege het heerlijke weer konden we dit doen op de terrassen/tuinen bij de pubs. Mijn favoriete pub van de 4 was toch wel de New Inn, aan de kant van het uitvak.
Na de laatste pub besloten we om het stadion in te gaan om onze plaatsen op te zoeken. We hadden tickets voor de Braemer Road Stand. Maar voordat we de tribune zouden betreden moesten eerst de magen worden gevuld en werd er een bezoekje gebracht aan de fanshop.

Over de wedstrijd zelf kan ik zeer kort zijn. Een verschrikkelijk saaie 0-0 pot werd de 6,341 toeschouwers voorgeschoteld.



Ondanks de barslechte en saaie wedstrijd is Griffin Park zeker een aanrader om met een bezoek te vereren. Al is het alleen maar om de 4 pubs voor de wedstrijd te bezoeken!
En zo zat het paasweekend er weer op en heb ik destijds 2 leuke grounds bezocht, welke allebei aan te raden zijn om te bezoeken.
Statistieken:
Date: 28.03.2005
Match: Brentford – Peterborough United 0-0
Goalscorers: -
Competition: League One, Engeland
Ground: Griffin Park, Londen(Engeland)
Attendance: 6,341
Ticket: -

27.03.2005 Aldershot - Woking 4-0




Één van de leukere momenten om naar Engeland te gaan is toch wel met Pasen. In een paar dagen tijd kan je dan enkele wedstrijden bezoeken. In de gunstigste gevallen van donderdag t/m dinsdag. Ik heb éénmaal een Paastrip gedaan en tijdens deze trip heb ik 2 wedstrijden bezocht. Het was de bedoeling om zaterdag, zondag en maandag een wedstrijd te bezoeken, maar een paar weken voor vertrek werden de thuiswedstrijden van Southend en Millwall van de zaterdag naar de vrijdag  verschoven. Onze eerste wedstrijd van deze trip werd de derby tussen Aldershot en Woking. Beiden op dat moment uitkomend in de Conference, de hoogste divisie in de Non-League van Engeland.
De wedstrijd was naar de 1e paasdag verschoven, omdat de wedstrijd live uitgezonden werd op Sky Sports. Van te voren hadden we al kaarten gereserveerd bij Aldershot, omdat de verwachting was dat deze wedstrijd nagenoeg uitverkocht zou raken.
Aldershot ligt met de trein nog geen uurtje ten westen van Londen. Het stadion hoefde we niet te zoeken, want deze passeerden we met de trein en het ligt op nog geen vijf minuten lopen van het station van Aldershot.

Bij het stadion was het al goed druk. We besloten om meteen naar de ticket office te gaan en onze kaarten op te halen. Echter lagen onze kaarten hier niet en werden we verwezen naar een ingang. Bij dat hek bleek een auto te staan en bij de meneer bij de auto moesten we ons melden. Onze kaarten lagen in de kofferbak. Na welkom te zijn geheten door de beste man gingen we meteen het stadion in en zochten onze plek op.

Wij hadden kaarten voor de South Stand, een prachtige oude houten tribune aan één van de lange zijden. We verbaasden ons over het veld, want volgens ons zat er tussen beide doelen toch wel een hoogteverschil van een halve meter tot een meter.

Het stadion stroomde snel vol en ook waren veel Woking fans hun club achterna gereisd. We kregen een heerlijke pot voetbal voorgeschoteld. Het spel volgde op en neer en de heren op het veld hadden ook door dat het een derby was. Ouderwets kick and rush met vliegende tackles. Aldershot was overduidelijk de betere vandaag en nadat de strom na 90 minuten ging liggen stond er een 4-0 score in het voordeel van Aldershot op het scorebord.

Na de souvenirshop te hebben bezocht verlieten wij het stadion om weer richting Londen te gaan. Nog even een pub bezoeken in Londen en de volgende dag stond Brentford – Peterborough op het programma.

Statistieken:
Date: 27.03.2005
Match: Aldershot FC – Woking FC 4-0
Goalscorers:
Competition: Nationwide Conference, Engeland
Ground: Recreation Ground, Aldershot(Engeland)
Attendance: 4,458
Ticket: -

01.05.2010 Grimsby Town - Barnet 2-0





Totaal onverwachts(mijn vrouw was destijds zwanger) besloten we toch om nog even een weekendje weg te gaan. Al weken werd er in één van de gratis krantjes, die wij ontvangen, door P&O Ferries geadverteerd met een mini-cruise naar Hull of York. We besloten om van deze aanbieding gebruik te maken, maar wel met een extra overnachting.

Een lekker weekendje weg en uiteraard mocht een pot voetbal niet ontbreken op het Britse eiland. Na het zien van de fixtures besloten we om een hotel in Hull te boeken en op zaterdag naar Grimsby Town - Barnet te gaan. Toch niet de minste wedstrijd die op het programma stond, want het betrof een regelrechte degradatiekraker in League Two.

In de middag vertrokken we op Koninginnedag richting Europoort. Door deze nationale feestdag was het heerlijk rustig op de weg. Een kleine 2 uur later waren we bij de boot die ons naar Hull ou brengen. De aanlegplaats van de boot is te midden van het industriële geweld van Europoort en geeft je absoluut niet het gevoel dat je een weekend weg gaat.

Na het inchecken konden we meteen aan boord van het schip en rond een uur of negen vertrok de boot. Op de boot konden we genieten van de zangtalenten van niemand minder dan Andy Martin(wie kent hem niet!) en van een karaoke contest. De volgende ochtend om een uur of 8 bereikten we de haven van Hull. Het duurde echter nog een goed half uur voordat we van boord afkonden. Na het uitchecken meteen de bustransfer naar het centrum van Hull gepakt en vandaar naar ons hotel gelopen.

Bij het hotel konden we meteen inchecken en lieten de receptioniste meteen een taxi bellen, want ik hoopte dat we nog de trein van 10 uur in Barton on Humber zouden halen. Na een vlotte taxirit miste we uiteraard net de trein en moesten we ons bijna 2 uur vermaken, want de trein tussen Barton en Cleethorpes gaat maar één keer in de 2 uur. Gelukkig zat er bij het station een pub, waar ik kon genieten van een heerlijk Engels ontbijt.

Na nagenoeg 2 uur in deze pub te hebben doorgebracht konden we eindelijk de trein naar Cleethorpes pakken. Deze treinrit is toch niet het mooiste ritje wat ik heb meegemaakt, want dit is toch wel het meest droevige gedeelte wat ik in Engeland heb gezien. De trein maakt stops in nietszeggende plaatsjes en in de verte zie je de fabrieken die langs de kust staan. Na een kleine drie kwartier bereikten we Grimsby en dit is echt troosteloos! Op het eindpunt Cleethorpes uitgestapt en zien we een bordje taxi´s staan. Wij besloten die richting op te lopen, maar nergens een taxi standpunt te bekennen. In een restaurant bij het station maar gevraagd waar het taxistandpunt is, maar die is er helemaal niet. Het personeel was wel zo vriendelijk om een taxi voor ons te bellen.

Binnen 5 minuten kwam de taxi aangereden en het was een ontzettende sympathieke man die zelf regelmatig thuis en uitwedstrijden van Grimsby bezoekt. Vaak heb ik het gevoel dat ze maar een beetje populair meepraten voor hun fooi. maar dat had ik bij deze man niet. We vertelden hem dat we Grimsby één keer eerder hadden gezien in Shrewsbury en we kregen hele verhalen te horen over het oude en nieuwe Gay Meadow. Het was een gezellige, korte rit en hij zette ons recht voor de clubshop af, waar wij de tickets op moesten halen. Na de kaartjes te hebben opgehaald, hebben we nog even rondgesnuffeld in de clubshop. Vanwege het oerlelijke logo heb ik het bij een pinbadge en een matchprogramme gehouden.

Wij moesten de woonwijk weer in, omdat we op de mainstand aan de overzijde zaten. Een kleine 2 uur voor de wedstrijd was het goed druk rondom het stadion en velen hadden hun opa´s en oma´s uit de mottenballen getrokken. Die hadden allemaal hun Grimsby shirt uit de kast hadden getrokken. De wedstrijd was al in de voorverkoop uitverkocht. De TROTS van de stad moest het immers opnemen tegen mede degradatiekandidaat Barnet!

Ondertussen werd het drukker en drukker bij de ingang, maar na een kwartiertje de zeer frisse bries van de Noordzee in ons gezicht te hebben gehad werd het wachten beloond en mochten we het stadion betreden. Het stadion bestaat uit 3 losse tribunes. De Main stand en de Osmond stand zijn tegen elkaar aan gebouwd. Wij hadden kaarten voor de Main stand. Hiervan wordt beweerd dat het de oudste tribune is die nog in gebruik is in the Football League.


We namen plaats op onze plekken en het stadion stroomde al snel vol. Voor de thuisfans was de wedstrijd al enkele dagen voor aanvang uitverkocht en in het uitvak zaten 435 Barnet supporters. In totaal waren er iets meer dan 7.000 toeschouwers. We genoten van de warming-up en we hebben nog nooit zoveel mensen tijdens een warming-up op het veld gezien, erg apart.



Bij de mensen om ons heen zag je de spanning al op de gezichten, maar ja het ging natuurlijk ergens om. Er moest gewonnen worden van Barnet, anders is degradatie een feit. Bij winst behoort lijfsbehoud nog tot de mogelijkheden, maar dan moeten ze op de laatste speeldag winnen van Burton en mag Barnet niet winnen van Rochdale.



Een paar maanden terug zag het er nog niet naar uit dat Barnet zou degraderen, maar van de laatste 9 wedstrijden werd er slechts één gewonnen en enkele dagen voor deze onderlinge confrontatie werd de manager op straat gezet. Paul Fairclough moest de klus in de laatste 2 wedstrijden van het seizoen klaren om Barnet in de League te houden. Tijdens het doorbladeren van het programmaboekje vielen me 2 namen op en wel Paul Furlong en Gary Breen. Beiden zouden de kleuren van Barnet verdedigen. Bij Grimsby vielen er bij mij geen namen op.



Eindelijk zou de wedstrijd beginnen en Barnet begon met Furlong en Breen in de basis. Grimsby liet zien dat het wilde winnen, maar het was vooral blind naar voren. Het was echt een wedstrijd in de lagere divisies. Slecht voetbal, maar veel passie en strijd! Na ruim een half uur spelen kreeg Grimsby de kans om op 1-0 te komen, maar de speler die alleen op de keeper af ging deed er niks mee. Voor de rest is Barnet niet in gevaar gekomen. Furlong stond bij Barnet in de spits alleen maar te coachen, maar heeft geen bal aangeraakt. Deze wedstrijd leek echt op een 0-0 af te stevenen.



Blundell Park is een leuk stadion om te bezoeken en de fans van Grimsby zijn erg gepassioneerd! Al denk ik dat de inwoners van deze stad/omgeving weinig anders om handen hebben, dan een tweewekelijks uitje aan Blundell Park. De stad Grimsby/Cleethorpes en haar omgeving zijn echt bedroevend en troosteloos.




Statistieken:
Date: 01.05.2010
Match: Grimsby Town – Barnet 2-0
Goalscorers: 59. 1-0 Atkinson, 90. 2-0 Hudson
Competition: League Two, Engeland
Ground: Blundell Park, Grimsby(Engeland)
Attendance: 7,033
Ticket: £ 16